خاک خوشبخت
سالها پیش از این
زیر یک سنگ گوشه ای از زمین
من فقط یک کمی خاک بودم همین
یک کمی خاک که دعایش
پر زدن آن سوی پرده ی آسمان بود
آرزویش همیشه
دیدن آخرین قله ی کهکشان بود
خاک هر شب دعا کرد
از ته دل خدا را صدا کرد
یک شب آخر دعایش اثر کرد
یک فرشته تمام زمین را خبر کرد
و خدا تکه ای خاک برداشت
آسمان را در آن کاشت
موضوع:
آموزش آنلاک بوت لودر Sony Xperia از طریق سایت رسمی – Sony Xperia Unlock Bootloader
مقاله با عنوان مطالعه تطبیقی عدم مسئولیت کیفری بیماران روانی در هشت کشور اروپایی در فرمت ورد در 29 صفحه و شامل مطالب زیر می باشد:
مقررات فرانسه
مقررات آلمان
مقررات انگلستان
مقررات دانمارک
مقررات اسپانیا
مقررات ایتالیا
مقررات هلند
مقررات سوئد
چکیده:
در سالهای اخیر ملاحظات اکولوژیکی و زیست محیطی موجب گردید تا اکوتوریسم به عنوان سازگارترین نوع گردشگری بیش از سایر اشکال گردشگری مورد توجه قرار گیرداستان لرستان و شهرستان خرم آبادبا داشتن سرزمین چهار فصل و سابقه تاریخی دیرینه و موقعیت خاص طبیعی و جغرافیایی ،امکانات بالقوه ،ویژگیهای زیست محیطی و جاذبه های طبیعی از پتانسیلهای بالایی در زمینه طبیعت گردی و گردشگری تاریخی –فرهنگی برخوردار است بنابراین توجه به خدمات و گسترش آن در مناطق مستعد محروم می تواند عاملی برای توسعه این مناطق باشد .
روش تحقیق این پژوهش با توجه به موضوع و اهداف آن ، ترکیبی از روشهای توصیفی ،اسنادی و تحلیلی می باشدکه بخشی از اطلاعات با توجه به نبود اطلاعات رسمی ،از طریق مطالعات میدانی تهیه شده است .
با توجه به ظرفیت بالای گردشگری شهرستان خرم آباد خصوصاً شهرهای پاپی ، چگنی این شهرها از وضعیت خدماتی مناسبی برای جذب گردشگر برخوردار نمی باشند بنابراین شهرهای مستعد برای جذب گردشگر نیازمند سرمایه گذاری در خدمات می باشند .
واژگان کلیدی : اکوتوریسم ، خدمات گردشگری ، تأسیسات زیربنایی ، شهرستان خرمآباد
1- مقدمه
1-1- بیان مسأله
توریسم از مهمترین فعالیتهای انسانی معاصر است که همراه با بوحود آوردن تغییرات شگرف در سیمای زمین، اوضاع سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، منش و روش زندگی انسانها را دگرگون میسازد(محلاتی،1380 ،ص13).توریسم هم مانند یک علم و صنعت برای رشد و پیشرفت خود نیاز به پژوهش دارد و نخستین گام برای ارتقاء صنعت توریسم شناخت جاذبههای توریستی است(رهنمایی، 1369، ص5).صنعت گردشگری آنچنان در توسعه اقتصادی- اجتماعی کشورها اهمیت دارد که اقتصاددانان آنرا صادرات نامرئی نامیده اند(رضوانی،1374، ص8).
مهمترین تأثیر و پایهگذاری گردشگری به شکل جدید با انقلاب صنعتی شروع میشود. در این دوره تحولات اساسی در وضعیت اقتصادی و اجتماعی جوامع بویژه در کشورهای غربی بوجود میآید. انقلاب صنعتی تغییرات شگرفی در حمل و نقل با ساخت ماشینها، قطار و کشتی بوجود آورد.
با پیشرفتهای اقتصادی و اجتماعی بوجود آمده در قرن بیستم دسترسی مردم به امکانات و خدمات و توانایی مالی، مسافرت و گردش برای تودههای مردم در اکثر کشورها امکانپذیر گشت . تکنولوژیهای نوین مانند رایانه، خطوط هواپیمایی، ارتباطات ماهوارهای و اینترنتی و روبات باعث تغییر شیوه زندگی شد و همچنین باعث شد به دلایل متعدد برمیزان مسافرت و گردش افزوده گردد.
در کشور ایران با پیشرفت تکنولوژی علاقه به سفر و گردشگری افزایش پیدا کرد خصوصاً توجه به طبیعتگردی یا اکوتوریسم اهمیت بیشتری یافت ایران با توجه به اینکه مناطق زیادی از آن به صورت کوهستانی میباشد از مناطق با اقلیم مناسب برای گردشگری طبیعی برخوردار می باشد از مناطق با جذابیتهای طبیعی بالا شهرستان خرمآباد است، در پژوهش حاضر به معرفی جاذبههای اکوتوریستی شهرستان خرمآباد میپردازیم. این شهرستان در میان کوههای زاگرس چین خورده در غرب ایران قرار گرفته و با توجه به موقعیت کوهستانی و بارش نسبتاً فراوان ازآبشارها، چشمهها، جنگلهای بلوط، مراتع وسیع و چشماندازهای زیبایی برخوردار است. این شهرستان با 17/6288 کیلومتر مربع مساحت و میانگین ارتفاع بیش از 1500متر در منطقه مرکزی استان لرستان قرار گرفته است. شهرستان مذکور دارای 6 مرکز شهری،6بخش و 22دهستان میباشد.
چکیده
خودشناسی به عنوان یکی از فضیلتهای محوری در اغلب ادیان و فرهنگها، در اثر تصریحات ویتگنشتاین به چالش کشیده شده است. وی با رد ثنویت جسم و ذهن و همچنین مغز و جسم، و رد داننده و دانسته در شناخت عالم ذهن، و در عین حال عدم پذیرش تحویلی نگری رفتار گرایانه در تجارب روانشناختی، گزاره های اول شخص مفرد زمان حال در خصوص خود را نه توصیفات درون نگرانه، بلکه ابراز طبیعی احساسات در قالب نظام نمادین و یاد گرفته شده زبان می داند. وی هم شک و هم یقین را در این گزاره ها رد می کند زیرا در آنها شناختی وجود ندارد که تابع ابزارها و شرایط شناخت باشد. این خطا از نظر ویتگنشتاین ناشی از تعمیم قواعد حاکم بر شناخت عالم عین به حالتهای روانشناختی است. از دگرسوی، مفهوم سازیها و پژوهشها در زمینه ماهیت و کارکرد خودشناسی در روانشناسی، اهمیت آن را در برداشتی متداول به میان آورده است. بر مبنای دیدگاه ویتگنشتاین تجارب درون روانی، خود عین آگاهی اند و آگاهی از آنها به مهارتی نیاز ندارند، اما یافته های روانشناختی نشان می دهند عدم آگاهی از تجاربی که عین آگاهی اند نیاز به مهارت دارد، مهارتی مخرب و متداول که به بیگانگی از خود منتهی می شود. از این روی، خودشناسی شناسایی و خنثی سازی عادتهای نمادین در جهت گریز از تجارب روانشناختی معنا خواهد یافت که ماهیتاً زیر نمادین اند و این امر به انسجام تصریحات ویتگنشتاین با تفسیری از یافته های روانشناختی در خصوص خودشناسی می انجامد.
طرح مسأله
مسئله خودشناسی شاید قدمتی به اندازه بشر داشته باشد. در اغلب فرهنگها شناخت خود هسته شکوفایی بشر قلمداد شده است. در باهاگاواگیتا که قدیمی ترین متن مدون مقدس است بر اهمیت خودشناسی به عنوان یک دانش مهم (پرابهوپادا، 1377، ص 601) و به عنوان یک مقام بالا که پس از تهذیب نفس بسیار حاصل می شود تأکید شده است: " مهار فکر، رها کردن کامجویی، فراغت از دلبستگی و تنفر، خلوت گزینی، کم خوری، تسلط بر بدن و فکر، منقطع بودن و در خلسه به سر بردن، فقدان شهوت و خشم و منیت و قدرت و غرور کاذب، رهایی از مالکیت کاذب و چیزهای مادی، و قرار گرفتن در صلح و آرامش از علائم مقام خودشناسی قلمداد شده است" (پرابهوپادا، 1377، ص773)
فلسفه و عرفان بودیسم که بازنگری در آئین گیتاها بود، اولین مفهوم سازی عملیاتی و نظامدار درخصوص خودشناسی را ارائه داد. رهایی از رنج، به عنوان غایت بودیسم، از طریق نوعی خودشناسی تجربه ای حاصل می شود: "وقتی از خودمان و شرایطی که در اطرافمان قرار دارد آگاه شویم، قادر به دیدن و عمل بر روی هر نوع تجلی رنج کشیدن خواهیم بود" (تیتموس، 1988، ص 14). در متون عهد عتیق، فقدان خودشناسی به عنوان یک انحراف عمده انسانی قلمداد شده (اکلیسیاتس، جرمیا، 1709)، و عهد جدید نیز خودشناسی را ترغیب کرده است ( متی 6:19- 7:27؛ براون، 1997، ص 180). ترزای آویلا[1] عارف مسیحی (1577/1979) روح را به عنوان قلعه درون" توصیف می کند که در آن صرف وقت برای خودشناسی، "اطاق اول" است که پیش از عمیق تر شدن در درون قلعه ضروری است. کالوین[2] (1960) که پیشرو یکی از شاخه های مسیحیت است می گوید: "بدون خودشناسی خداشناسی ای وجود ندارد" (ص 35) و "بدون خداشناسی خودشناسی ای نیست" (ص 37).
اسلام نیز بر خودشناسی و ارتباط آن با خدا شناسی رستگاری به شکلهای مختلف تأکید کرده است: فراموشی خدا با خود فراموشی همخوان است ( حشر / 19 )، هر کس خود را شناخت خدای خود را شناخته است (فروزانفر، 1370، ص 167)، خودشناسی مفیدترین شکل دانش و نشانه خردمندی است (خوانساری، 1366، ص 25 و 279)، عدم شناخت خود به هلاکت و عدم بلوغ می انجامد (مولوی، 1365، 26543- 2648)، و در مواجهه با هر رویداد و محرکی، به خصوص متن مقدس، شناخت و نقد خود بر شناخت و نقد آن محرک مقدم است (مولوی، 1365، 1/1080). خودشناسی یکی از ارکان اصلی تصوف اسلامی است.
در فلسفه نیز بر اهمیت خودشناسی تأکید شده است. در دنیای باستان و از زمان سقراط، شناخت خود جایگاه مهمی داشته است (هادوت، 2002). فلاسفه مسیحی قرون وسطی تحت تأثیر تأکید آگوستین بر سفر به "خود درونی"[3] قرار داشتند (آگوستین، 397- 401/1943، ص 149). سپس خود شناسی دکارتی (1637/1968) از منظری مدرنیستی، به سوی دیدگاه روسو[4] درخصوص "نور باطنی"[5] که در "سادگی دل"[6] یافت می شود (ص 292) حرکت کرد. متعاقب آن تحلیل هگل از نمایان شدن دیالکتیکی خود- هشیاری مطلق در فرایند تاریخ که در نهایت به آزادی مطلق منتهی می شود (کوجوو، 1969) مطرح شد، و در قرن 20م نیز اگزیستانسیالیسم و دیگر جنبشهای جدید فلسفه غرب به اهمیت "خود را بشناس" معبد دلفی در یونان باستان بازگشتند (جوپلینگ، 2000).