![تحقیق در مورد آموزش توسعه نرم افزار های شیء گرا توسط UML](../prod-images/565220.jpg)
لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحه53
فهرست مطالب
فصل اول: مفاهیم شیء گرایی
آموزش توسعه نرم افزار های شیء گرا توسط UML
مفاهیم اساسی
متد، متدلوژی و اشیاء
لیست اعمال
لیست صفات
نام کلاس
کپسوله سازی، ارث بری و چند ریختی
شناسایی کلاسها و اشیاء
شناسایی اعمال شئ
شناسایی صفات شئ
شناسایی عناصر مدل شئ
چارچوب یک فرآیند معمولی برای پروژه های شئ گرا
سیکل توسعة شئ گرا
فرآیند تحلیل و طراحی شئ گرا
فصل دوم - تحلیل و طراحی شئ گرا
تحلیل شیءگرا OOA
طراحی شئ گرا OOD
اجزای کلی یک مدل آنالیز شده شئ گرا
روش Unifiedدر طراحیشیءگرا
لایه های طراحی شئ گرا
فرآیند طراحی سیستم
افراز مدل تحلیلی
مؤلفه مدیریت وظیفه Task management component
همروندی و تخصیص زیرسیستم
مؤلفه واسط کاربری user interface component
مشخصات شئ
فرآیند طراحی شئ
طراحی الگوریتمها و ساختمان داده ها
طراحی الگو
مؤلفه های برنامه و واسط ها
توصیف طراحی الگو
فرآیند توسعه نرم افزار چیست؟
فصل سوم - فرآیند توسعه
استفاده از الگو در طراحی
شروع Inception
تفصیل Elabboration
ریسک نیازمندیها
برنامه ریزی مرحله ساخت
مرحله ساخت
مقدمه
زبان مدل سازی یکپارچه UML
علائم و فرامدل ها
چرا مدلسازی می کنیم؟
موارد قابل کاربرد Use cases
روابط بین موارد قابل کاربرد
سه نوع رابطه بین موارد قابل کاربرد می تواند وجود داشته باشد که عبارتند از :extend>> << و <<include>> و تعمیم . اگر قصد مدل کردن حالتی خاص از یک مورد قابل کاربرد را جهت توسعه سیستم داشته باشیم و موارد قابل کاربرد اصلی به تنهایی و بدرستی وجود داشته باشد، حالت خاص را در یک مورد قابل کاربرد جداگانه نشان می دهیم و از رابطه extend > > << استفاده می کنیم بطوریکه رابطه بین دو مورد قابل کاربرد بصورت یک پیکان با برچسب extend > > << که جهت آن به سمت مورد قابل کاربرد اصلی است، در نمودار مورد قابل کاربرد نمایش داده می شود. عمل مربوط به مورد جدید لزوماً در چرخة عمر مورد توسعه یافته صورت نمی گیرد. اما اگر بخواهیم یک رفتار مشابه بین دو یا چند مورد قابل کاربرد را بصورت یک مورد قابل کاربرد مجزا نشان دهیم و یا قسمتی از کارهای یک مورد قابل کاربرد را بمنظور کاهش پیچیدگی تحت عنوان یک مورد جدید در نمودار نشان دهیم، از رابطه <<include>> استفاده می کنیم بطوریکه از هر مورد قابل کاربرد شامل عملکرد مورد قابل کاربرد جدید، یک پیکان با برچسب <<include>> که به سمت مورد جدید نشانه می رود، نمایش داده می شود. در واقع رفتار مورد قابل کاربرد جدید قسمتی از رفتار مواردی را که با این مورد رابطة <<include>> دارند، تشکیل می دهد و لزوماً عمل مربوط به این مورد در چرخة عمر موارد تقسیم شده صورت می پذیرد. رفتار مورد قابل کاربرد جدید که با رابطه<<include>> به مدل اضافه می شود به منظور کامل کردن عملکرد موارد قابل کاربرد خاصی که از قبل وجود داشت و نیز عدم تکرار این رفتار درهر یک از آنها انجام می شود . هنگامی که تمام موارد قابل کاربرد در نمودار نشان داده شود مدل مورد قابل کاربرد کامل است. اما چگونگی تعامل کنشگر با مورد قابل کاربرد و همچنین نحوه عملکرد موارد قابل کاربرد را نشان نمی دهد. همانطور که اشاره شد، محتوای موارد قابل کاربرد بوسیله متن ساده بیان می شود و هنگام تشریح موارد قابل کاربرد باید به رفتار خارجی مورد بیاندیشیم نه به نحوه عملکرد درونی، و باید چگونگی تعامل کنشگر با مورد قابل کاربرد را از متن استخراج نماییم. دراینجا مثالی دیگر از بیان مورد قابل کاربرد را بررسی می- کنیم.
تحقیق در مورد آموزش توسعه نرم افزار های شیء گرا توسط UML